Zachte Kracht
Zachte Kracht.
Op dinsdag 21 april kreeg ik te horen dat ik borstkanker heb. Via deze blog neem ik je mee in mijn persoonlijke verhaal, met alles wat daarbij komt kijken.
8-5-2026
Hier weer een langggggg berichtje van ons. Vandaag hadden we een gesprek met de arts , dr. Schepers . Deze keer in Anna, Eindhoven, geen idee waarom, maar waarschijnlijk was daar een gespreksruimte beschikbaar. Omdat de afgelopen gesprekken telkens slecht nieuws brachten , was ik er toch enigszins gespannen voor. Gelukkig was Rob erbij om mij te steunen en goeie vragen te stellen . En zochten we wat afleiding door wat spelletjes te doen . 🎲
Tim en Lise bleven bij Teun wat ook heel fijn was, want hij vindt dat fantastisch ( behalve als hij verliest met een spel ) en kan in zijn eigen huis blijven , zonder al teveel gedoe.
Op de een of andere manier liep het gesprek deze keer meer ontspannen en was het een prettig en open gesprek. Niet perse met veel nieuws, het was meer het op een rij zetten van alles en dat was prettig !
Eigenlijk komt het erop neer dat het behandelvoorstel voor nu blijft : borstbesparende operatie en tegelijk reconstructie.
Zoals ik het nu begreep zou het een dagopname zijn, waarna ik drie weken niets mag doen om de borststreek te belasten . Dat wordt nog wel een uitdaging en daar zal ik jullie hulp ook bij nodig hebben ! 🫣
De tumoren liggen in hetzelfde kwadrant ( zie foto ) , dus er wordt een groot stuk weggenomen . Maar omdat ik genoeg weefsel over heb kan er goed gereconstrueerd worden.
Daarna zal bestraling plaatsvinden en evt. hormoontherapie. De eiwitten zijn 95 tot 100% hormoongevoelig, dus dat zou betekenen dat hormoontherapie goed aan zou moeten slaan.
Waarom vooralsnog geen volledige amputatie ? Omdat de kans op nieuwe kanker even groot blijft ( 15 %). Het gaat er vooral om wat goed voelt voor jezelf .
Maar omdat ik een gen – onderzoek heb laten doen en een second opinion heb aangevraagd , blijft het wachten op uitslag en adviezen die daaruit komen .
Daarin is vooral mijn eigen gevoel belangrijk.
Waarschijnlijk krijg ik komende week bericht van het AVL en zal ik uitgenodigd worden voor een gesprek , waarna een advies volgt dat eerst naar mij gestuurd wordt. En waar ik vervolgens mee naar de arts in Geldrop kan .
De uitslag van het gen – onderzoek zal ook eerst bij mij komen . Mocht daar een positieve ( en dus voor mij negatieve ) uitslag uitkomen, volgt daar een uitnodiging vanuit Nijmegen om te bespreken wat hieraan vast zit. Als de uitkomst negatief is , kan de behandeling in Geldrop ( of elders als ik dat zou beslissen ) gestart worden .
Voor nu betekent het dat we even kunnen wachten op de uitslagen en verder niets kunnen doen.
Ondertussen werk ik op het tweede spoor hard aan zaken die onderliggend zijn in mijn optiek en kan ik mijn zelfgenezend vermogen steeds beter toelaten met hulp. Waarschijnlijk is dit abracadabra voor velen van jullie . In Jip en Janneke taal betekent het dat ik geloof dat mijn lichaam een signaal afgeeft , waarnaar ik kan gaan luisteren of niet . En ik tot de conclusie kom dat ik mezelf heb aangeleerd vooral voor anderen te zorgen , niet zo lief te zijn voor mezelf en altijd in de actie te schieten i.p.v. te voelen wat er gevoeld mag worden. En dat laatste , dat is me nogal wat. 😬
Dus ik krijg de kans en tijd nu om daar eens uitgebreid naar te gaan kijken en te doorvoelen. En die kans die pak ik met twee handen aan. 🙌
Mijn gevoel is overwegend opgelucht nu. Wat best gek is , want feitelijk is er niets veranderd . Maar het voelt wat overzichtelijker en we kunnen er samen overwegend positief in staan op het moment . 🍀
Afgelopen weken hebben we vakantie gevierd en dat ging ons verrassend goed af. In onze eigen bubbel hebben we genoten van het samenzijn en leuke dingen doen . Precies de afleiding die nodig was. Nu weer back to reality en ons eigen bed, waar we heerlijk tegen elkaar aan kunnen liggen . Want mensen , om maar eens een discussie puntje op te werpen, twee aparte matrassen, wij vinden het niks ! Lang leve de topper en een groot dekbed ! 🎉 Zoals je kan lezen is het dus ook weer fijn om thuis te zijn!
Dankjewel voor alle steun op wat voor manier dan ook. Dat is heel fijn. 💗
4-5-2026
Lieve allemaal ,
Wij vertoeven nog altijd op de IJsvogel in Voorthuizen en blijven daar tot en met donderdag .
De dagen vullen zich met soms een activiteit en dan weer even wat meer rust. 😴 En over het algemeen genieten we van het samen zijn en fijne momenten in onze bubbel. 🥰 Heel soms lijkt het alsof er niets aan de hand is , want ik voel me prima en in feite is er niets veranderd . Tot de realiteit weer aanklopt en we er niet omheen kunnen. Ik heb borstkanker; alleen dat woord heeft al zoveel lading, dat dat al stress geeft. 😓
Zo nu en dan vliegt het me dan weer aan en dat is vaak in de avond . Als alles toch net wat donkerder en zwaarder voelt.
Ik kan met Rob goed praten over alles wat er gebeurt en we maken ook regelmatig even een avondwandeling. Dat is superfijn en meestal kom ik daar dan rustig van terug. 🧘♀️
Daarnaast heb ik heel veel aan de coaching die ik krijg via beeldbellen in de ochtenden. En probeer ik op die manier mijn zelfgenezend vermogen te activeren en op te ruimen wat daar nog voor in de weg ligt. Het maakt dat ik me rustig voel en vertrouwen heb in alles wat er gaat komen. Niet doorlopend hoor, maar het steunt me wel op momenten dat ik het moeilijk heb.
Vandaag ben ik , samen met Tim en Lise, op en neer geweest naar het ziekenhuis in Geldrop. Om bloed te prikken voor het Gen – onderzoek . De uitslag laat ongeveer 3 weken op zich wachten, vandaar dat het me handig leek nu alvast op en neer te gaan . Zo fijn dat Tim zijn rijbewijs heeft en dus nu op en neer kon rijden 🚗. Wel met een licht corrigerende moeder op de achterbank die af en toe houvast zoekt , “pas op” roept en lichte hints geeft hoe te rijden op de Nederlandse wegen. Tot grote ergernis van Tim en terecht , want hij rijdt prima. Bij deze : sorry Tim!
Gister waren Els, Johan, Janne en mam op bezoek hier in Voorthuizen en hebben we er een fijne dag van gemaakt. Daarom reden Janne en mam mee terug naar Asten, dat kwam prima zo uit en was ook nog gezellig !
Het prikken 💉🩸stelt niet veel voor en daar zie ik ook nooit tegenop. Dus dat is geen dingetje.
Ook heb ik doorgegeven dat ik de second opinion wil laten doen. Voor zover ik het begrijp betekent dat niet gelijk dat ik dan doorgestuurd wordt, maar dat mijn dossier doorgestuurd wordt ter beoordeling. Vanaf daar gaan we dan weer kijken hoe verder.
Wat de afspraak van komende vrijdag ((8-5) ons zal brengen , weten we voor nu niet. Maar waarschijnlijk wordt dan alles op een rij gezet.
Daarnaast vieren we vrijdag de verjaardag van ons pap die 75 🎉 wordt en dat mag gevierd worden ! Een dubbel dagje lijkt me, maar ook daarvan zien we wel weer hoe het loopt.
Ik hou jullie op de hoogte !
Liefs van ons 💗
30-4-2026
Lieve allemaal ,
Bereid je voor op weer een lang verhaal! 🙈
Vandaag kwam het telefoontje van de arts om me verder bij te praten over haar overleg met de radioloog.
Zij gaf aan dat ze me toch nog eens besproken hadden in het team. Daaruit kwam naar voren dat ze toch graag eerst opereren en dan pas verdere behandeling willen doen.
Omdat mijn borst zo groot is ( eindelijk een voordeel van een grote borst 🎉) , zou het betekenen dat het toch borstbesparend zou kunnen. En dat ze eerst de tumoren weghalen. De borst vullen met water. Drie weken wachten op de uitslag van het weggehaalde weefsel. En dan een borstreconstructie kunnen doen. En daarna nog bestraling kunnen geven.
De andere borst is dan pas een jaar later aan de beurt. Omdat je niet weet hoe de “zieke” borst eruit komt te zien en door de bestraling nog veel kan veranderen.
Daarnaast adviseren ze me om gen -onderzoek te laten doen. Omdat er op zo’n relatief jonge leeftijd al meerdere tumoren in de borst zitten, zou het kunnen dat dit een genetische borstkanker betreft . Ze achten de kans niet groot, maar het kan wel. Dan zou ik hoogstwaarschijnlijk degene zijn bij wie het gestart is.
Daarvan heb ik direct gezegd dat ik dat graag wil. Want dat wil ik simpelweg weten en heeft ook weer invloed op het behandelplan mits dat gen aanwezig is.
Dus maandag volgt daar een bloedonderzoek voor in Geldrop en ga ik op en neer vanaf de vakantie .
Ondertussen denk ik zelf sterk na over een second opinion. Niet omdat ik de artsen in Geldrop niet vertrouw. Maar meer omdat ik alle opties goed onderzocht wil zien en deze beslissing maar eenmalig kan nemen en het nogal ingrijpend is op alle vlakken van mijn /ons leven.
Ik denk niet dat er een “foute” keuze is. Maar ik wil het wel breed trekken en mijn opties verkennen .
Ik vond het best spannend om dat aan te geven. En in eerste instantie voelde ik ook enige terughoudendheid bij de arts. Maar uiteindelijk kon ze wel meedenken en begreep ze me wel , maar gaf ze me het advies er goed over na te denken , omdat er ook een totaal ander advies uit kan komen en dat nog meer twijfel kan zaaien . 🤷♀️
Wel vond ze het fijn dat ik er transparant in was, omdat dat voor hen vele malen makkelijker werkt. Schijnbaar durven veel mensen het niet te bespreken en doen ze het via de huisarts , wat niet helpende is in dit traject , begreep ik.
Mocht ik kiezen voor een second opinion , dan raadt ze het AVL aan en gaan ze dat in gang zetten.
Dat betekent dat het nog langer kan duren , voordat ik behandeld ga worden. Maar aangezien ik toch moet wachten op de uitslag van het gen- onderzoek ( 3 weken ) , zou dat niet veel uitmaken .
Vrijdag blijft dan de afspraak staan met Dr. Schepers ( mijn eigenlijke arts ) en kan ik verder bespreken wat we uiteindelijk gaan doen. Ik hoop dat ik dan beslist heb wat goed voelt en welke weg we voor nu kiezen.
Veel informatie weer. Maar het voelt tegelijk – hoe gek dat ook klinkt – of er meer en meer duidelijkheid komt en ik daarin ook bewust keuzes kan maken.
Anderzijds is de natuurlijke impuls om zo snel mogelijk alles weg te halen, zodat het maar weg is, maar ik probeer daar rustig in te blijven en te doen wat goed voelt.
Ondertussen zijn we ook gewoon op vakantie en zijn de andere 4 helden vandaag hun grenzen op gaan zoeken door het klimpark te trotseren . 🥰 En kan ik genieten van hoe ze dat samen hebben gedaan met zoveel liefde voor elkaar en ik veilig met 2 voetjes op de grond 🦶. Het is al spanning genoeg in mijn leven momenteel , zonder die adrenaline kick ! (anders had ik trouwens ook niet meegedaan, maar dat terzijde 😉)
Mocht je het tot hier hebben gered met lezen , chapeau👌.
En dankjewel voor jullie liefde, we voelen ons geliefd en gesteund ❤️
Liefs 💋
28-4-2026
Lieve allemaal,
De uitslag is niet goed ! Na twee zenuwslopende dagen , waarop ik het heel moeilijk heb gehad, duurde het maar liefst twee en een half uur voordat de arts mij belde. Omdat ze uitgelopen was met allerlei afspraken. Voor mij het teken dat we voortaan toch maar een fysieke afspraak plannen, dan komen we in elk geval eerder aan de beurt. Dit was niet te doen .
Dr arts gaf aan dat uit de punctie van het plekje dat ze vrijdag hebben geprikt ook borstkanker komt.
Nu is het onduidelijk of het twee aparte tumoren zijn of dat ze bij elkaar horen. Wel is het heel waarschijnlijk dat de overige 2 plekjes dan ook niet goed zijn.
Al met al is alles nu nog onduidelijker geworden. Want om een goed behandelplan te kunnen maken, moet eerst goed duidelijk worden wat er nu precies wat is. En of het bij elkaar in de buurt ligt, zodat het makkelijk verwijderd kan worden . Ze spreekt daarbij over verschillende kwadranten waar de plekken zitten. Liggen die dicht bij elkaar, dan is dat makkelijker te opereren en kan dat evt. borstbesparend.
De vraag is alleen of dat verstandig is, want als er al zoveel plekjes zitten , is de kans behoorlijk groot dat het ook op meer plekken verspreidt. Dat zou meer neigen naar borstamputatie.
Maar dan heb je te maken met een verstoorde symmetrie en nog meer zaken , waardoor het eerst heel goed bekeken moet worden.
Het kan ook nog een optie zijn om te starten met hormoontherapie . Dat zou dan zijn voor 6 maanden zijn en dan na 3 maanden een echo om te checken. Of ze kiezen ervoor om vast die hormoontherapie te starten en die korter te geven en me middels een prik vervroegd in de overgang te laten komen . Ik zit er al in denk ik, maar ik ben er nog niet volledig doorheen en dat is dan wel nodig voor het goede effect.
De hormoontherapie wordt gedaan om uitzaaiingen te voorkomen en om de tumor te verkleinen. Zover nu bekend zijn er geen uitzaaiingen te zien. Maar ook dat vind ik zelf nog erg spannend blijven.
Kun je nu door de bomen het bos niet meer zien . Dat kan ik begrijpen , want ik zie het zelf ook niet echt meer. Morgen belt de verpleegkundige en morgen of donderdag de arts om verder te bespreken wat de radioloog nog weet. Daar moet ik dus op wachten .
En wachten is niet een talent dat heel groot is bij mij. Ik ben het meest comfortabel als ik kan handelen . Maar dat leer ik zo wel af. Hier heb ik geen invloed op en ik moet wachten tot er een plan is waarmee we verder kunnen. Dat voelt onnatuurlijk en niet fijn.
Met zoveel slechte berichten achter elkaar is mijn vertrouwen momenteel een beetje weg en heb ik net flink zitten huilen. 😭
Daar zitten we dan in ons mooie vakantiehuisje , waar Tim en Lise net een klein uurtje gearriveerd waren. Mijn honger was helemaal verdwenen. Dat is dan misschien nog goed voor de lijn 😏!
Samen hebben we er even over gesproken aan tafel . En Tim stelde de mooie vraag : Wil je er nu vanavond graag over praten of wil je het juist over andere dingen hebben?
Fijn dat hij dat zo vraagt. Maar het antwoord moet ik schuldig blijven . Ik weet het niet. Het zit voortdurend in mijn hoofd , maar er iets mee doen kunnen we nu niet.
We maken er maar even het beste van hier.
En dat beste bestaat uit mijn mooie gezin, proberen wat lichtheid erin te brengen waar kan en verder dan dat lukt nu nog even niet.
Mocht ik meer weten, dan stuur ik weer een update. Voor nu is het fijn als jullie heel veel kaarsjes voor ons branden of je vingers helemaal blauw duimt. Wie weet helpt al die positieve energie ons een beetje !
Liefs vanaf de Veluwe 😘
26-4-2026
Hallo allemaal,
Hier weer een bericht vanaf het Peelke . Dit weekend staat in het teken van rust nemen en inpakken voor onze vakantie .
Na een weekje in deze achtbaan vertoefd te hebben, begint het een en ander aardig te landen. En daar horen allerlei emoties bij. Van rust tot paniek en alles wat daar tussenin zit. Het schiet van links naar rechts. Zo ook bij Rob en bij de kinderen.
Daarnaast genieten we , ieder op onze eigen manier, van wat we leuk vinden. Met 1️⃣gemene deler ; lekker eten en drinken en familie en vrienden in de buurt.
Al kan ik zelf ook veel behoefte hebben aan rust en aan even op mezelf zijn. En pak ik die rust nu ook wat bewuster.
Naast het reguliere traject dat ik ga volgen, ben ik tegelijk ook op een tweede spoor gestart. Wie me wat beter kent weet dat ik als hooggevoelig persoon, veel en graag bezig ben met spiritualiteit , maak ik regelmatig afstemmingen voor anderen en begeleid ik zelf ook familie opstellingen .
Ik ben er dan ook van overtuigd dat de kanker die nu op mijn pad komt , is gaan groeien omdat er stukken in mijn leven zijn, die onvoldoende verwerkt of opgepakt zijn. Door mij , maar ook door mijn voorouders.
Ik kan wel zeggen dat ik al aardig wat “stukken” voor de kiezen heb gehad en mijn rugzak was dan ook al behoorlijk vol.
Sommige dingen zijn zo pijnlijk om te voelen, dat het makkelijker is om je er ver weg van te bewegen . En gewoon niet teveel daarmee bezig te zijn.
Dat werkte, tot op zekere hoogte , want mijn ziel had toch het plan om mij even flink wakker te schudden. Nou, ik kan je vertellen : “Je hebt mijn aandacht , lieve ziel ! “
Dus ben ik gister begonnen met het opstellen van mijn zelf genezend vermogen met hulp van een hele lieve opsteller , die ik al een tijdje ken en die ik 100% vertrouw. Dat laat zien dat er stukken zijn in mij die nu toch echt aandacht nodig hebben. En die ga ik het ook geven . De volle aandacht, naast al het andere dat er gevraagd wordt van me.
Al een tijdje worstelde ik met de vraag of ik weer terug wilde in het onderwijs . Enerzijds om de simpele reden dat er dan relatief makkelijk geld binnen komt met werk waar ik goed in ben. Anderzijds wilde ik voelen of dat nog was wat ik wilde doen, of het definitief achter me moest laten.
Al in de eerste week voelde ik gelijk dat het werken met kinderen me nog altijd zo goed past en ik daar ook echt van geniet. Tegelijk voelde ik ook gelijk weer de verwachtingen en visies die niet stroken met hoe ik kijk naar onderwijs en kinderen. Maar ik had voor mezelf besloten het de periode tot de zomer uit te vogelen voor mezelf en dan te beslissen. Daar dacht mijn ziel toch anders over. Werk stopt per direct, zowel op school als in mijn praktijk. Want ik heb al mijn aandacht, energie en tijd nodig om aan mezelf te geven.
En dan is de cirkel weer rond , want daar zat gelijk het eerste pijnpunt dat uit de opstelling tevoorschijn kwam : zorgen voor jezelf ! Een advies wat ik vaak aan een ander gegeven heb😂.
Ik kan het heel goed voor een ander , durf ik wel te zeggen. Maar goed voor mezelf zorgen , kwam tot nu toe eerder op de laatste dan op de eerste plaats.
Vanaf nu niet meer. Marleen = prioriteit 1.
En als ik dat dan zwart op wit schrijf , dan moet ik er ook iets mee. Dus een extra stok achter de deur. Het zal met vallen en opstaan gaan, want het is niet iets wat ik automatisch doe. Maar de start is gemaakt !
Voor degenen die zich hierin herkennen : doe me een lol en ga nu vast voor jezelf zorgen. Dat scheelt een hoop gedoe ! 🙈
Zo, dat was even een klein doorkijkje in wat gaande is naast het reguliere zorg traject en vooral in mijzelf .
We gaan een week vol zon ☀️ ☀️☀️tegemoet en hopen met alles wat in ons zit , dat dat zonnetje dinsdag nog net zo hard schijnt en we aan de slag kunnen met een behandelplan .
Pluk de dag ! Gaan wij ook doen.
En alle lieve mensen om ons heen , dankjewel voor alle lieve woorden, appjes, steun, kaarten. Het is heel fijn, dat jullie er zijn. ❤️
Liefs van ons
NB Het is echt een feestje om te luisteren (en soms ook de verhalen te lezen) naar de nummers die jullie hebben toegevoegd . Heel erg bedankt daarvoor . Mocht je nog niks toegevoegd hebben, dan kan dat natuurlijk nog. Wil je dat niet, dan is dat ook prima!
24-4-2026
Lieve allemaal,
Zo lief en fijn dat er door zoveel mensen meegeleefd wordt ❤️. Onze dank is groot!
Voor de vijfde keer deze week , reed ik naar Geldrop. Niet voor de Mac 🍔 en helaas ook niet meer om Edith te bezoeken 🥲, maar voor weer een onderzoek . Deze keer ging Els met me mee 🙏, konden we meteen even bijkletsen .
Een extra echo met punctie stond op het programma. Dus weer de echo kamer in, het verdachte plekje zoeken met het echo apparaat, verdoving erin, punctie gemaakt en deze keer werd er een marker ingebracht op de plek waar dit plekje zit en de biopt genomen is. Een marker is een metaaldeeltje met daaromheen vloeistof. De vloeistof lost op, de marker blijft in principe mijn hele leven zitten. (Als de borst verwijderd wordt natuurlijk niet .) Zodat ze die zien als er ooit een nieuwe MRI of punctie komt.
Gelukkig had ik geen pijn van dit onderzoek . En ben ik superblij dat mam (dankjewel mam ❤️) mij Reiki kan geven en ik daardoor relatief rustig ben en minder pijn heb.
De oplettende lezer denkt nu ; Huh, er waren toch 3 of 4 verdachte plekjes ?
Dat klopt, die vraag stelde ik ook aan de echoscopist. Zij kiest ervoor het grootste plekje nu te onderzoeken en vanuit daar verder te kijken. De andere plekjes zijn te klein voor de echo en dan zou daar weer een nieuwe MRI nodig zijn. Als dat niet hoeft, dan gaan we dat natuurlijk niet doen.
Tot nu toe alleen maar lof voor al het personeel van het Anna. Wat word ik met geduld en ook echt veel zachtheid , maar ook duidelijkheid waar nodig , benaderd ❤️.
Na het onderzoek even wat drinken en dat werd weer …. een warme 🍫 🥛met slagroom. Elke dag kan echt niet , want dan rol ik straks het ziekenhuis uit. Maar op deze momentjes is het iets om naar uit te kijken .
Dinsdag volgt telefonisch de afspraak met de arts voor de uitslag, ergens in de middag. En vanuit daar gaan we verder kijken . Spannend , maar we proberen daar niet veel mee bezig te zijn. Het valt buiten mijn cirkel van invloed. Dus maar energie steken in waar we wel invloed op hebben ❤️
Inmiddels ben ik ook begonnen met een nieuwe verzameling . Geen voetbalplaatjes deze keer, maar parkeerkaartjes 😂.
Voor nu even rust . Dit weekend gaat Rob zijn kado inlossen dat hij van Teun gekregen heeft voor Vaderdag; een dag en nacht weg samen naar zee. Teun trakteert 😉
Ik ben samen met Tim lekker thuis, zie mijn lieve vriendinnetjes dit weekend en kan even mijn eigen gang gaan . Ook fijn!
Maandag gaan wij naar Voorthuizen ( park de IJsvogel) in de Veluwe om te genieten van quality time samen .
Vergeet niet te genieten lieve mensen!
En schroom ook niet om ook jullie lief en leed te blijven delen met mij. Ik word er blij van om betrokken te zijn in jullie levens en mocht het even teveel zijn dan geef ik (of Rob) daarin wel mijn grens aan.
Dus laat de spam aan vakantie pret maar doorkomen …
Als laatste een verzoekje aan jullie : het lijkt me leuk om een spotify – lijst te hebben met input van jullie allemaal. Zou je 1 nummer in die lijst willen zetten van jou . Maar dan wel een nummer dat jou er doorheen heeft getrokken of gewoon waar je heel blij van wordt. Dus niet iets wat je voor mij uitzoekt , maar een lied dat speciaal is (geweest) voor jou en waar je kracht uit hebt weten te halen of nog haalt.
Als jullie dat doen, ontstaat er een krachtlijst van muziek , waar ik naar kan luisteren tijdens ellenlange wachtkamersessies,moeilijke momenten of zomaar omdat het leuk is. Ik zou het heel fijn vinden als je dat wil doen en deel zometeen hier de lijst . Mocht je er tekst en uitleg bij willen geven, ik hou van verhalen die inspireren, dan even in een 1/1 appje alsjeblieft .
Dat was ‘m weer voor nu ! Ik wens jullie een fijn weekend en voor degene die vakantie hebben nog een heerlijke tijd 💗
Liefs van ons
23-4-2026
Lieve allemaal,
Spannend om zo lang te wachten . Gelukkig liep de arts deze keer niet uit en werden we met klamme handjes binnen geroepen .
Daar kregen we meteen van de dokter te horen dat er op de MRI in dezelfde borst nog 3 of 4 verdachte plekjes oplichten. Daarvan weten ze niet of dat goedaardig is, lymfeklieren zijn ( die lichten ook op bij een MRI) of kwaadaardig is.
Dat betekent dat ik morgen een nieuwe echo krijg waarbij ze met behulp van de gegevens op de MRI gericht een punctie gaan doen naar die plekken . Superfijn dat ze in het Anna zo goed meedenken , alle tijd nemen voor ons en ons vakantie laten vieren waar mogelijk, dus ook de afspraak morgen al hebben gepland.
Als de echo lukt krijg ik dinsdag daar de uitslag van via een telefonische afspraak met de andere arts ( er zijn er 2 mbt borstkanker).
Als dat niet lukt, wordt ik voor een nieuwe MRI verwezen naar het Catharinaziekenhuis, want dat kan niet in het Anna. En prikken ze de plekken aan tijdens de MRI. Dan gaat de uitslag weer naar het Anna en pakken ze het daar verder op.
Mocht het dus niet goed zijn met die plekjes , dan wordt er opnieuw een behandelplan voorgesteld. En kan het zijn dat de operatie niet borstbesparend wordt.
Mocht de uitslag van die plekjes meevallen , dan blijft het behandelplan van eerder overeind en wordt het een operatie , bestraling en evt. hormoontherapie.
Het blijft goed behandelbaar , maar als de “nieuwe” plekjes niet goed zijn, wordt het plan weer totaal anders.
Al met al viel het toch een beetje tegen , deze uitslag . En weten we nog niet hoe dit verder gaat. Op 8 mei staat een nieuwe afspraak met de arts! Ik heb nog even gecheckt of we geen haast moeten maken, maar dat is niet het geval. Waarschijnlijk zit dit er al een tijdje en heb ik geluk dat ik het zelf gevoeld heb, anders was ik er pas bij het bevolkingsonderzoek uitgepikt. Dat is dan weer een geluk 🍀 bij een ongeluk !
De assistente drukte ons wel op het hart dat ze er vanuit gaan dat ik er helemaal van genees. Maar misschien wel met een borst minder. Voor nu is dat mijn laatste zorg , al weet ik ook dat dat later veel meer met me zal doen.
De tijd die ze ons aan gaf om rekening mee te houden is toch wel minstens een jaar. Niet puur de behandeling , maar ook alles wat erbij komt kijken en het herstel.
Kortom; het ritje in deze rollercoaster 🎢 is pas net begonnen . En dan te bedenken dat ik niet eens van rollercoasters hou. Maarrrrrr, zoals Rob net zei: er is nog niets negatiefs bijgekomen , zolang dat niet is proberen we daar niet teveel over na te denken. 🍀
Wat ik nog niet gevraagd heb en toch even wil doen, hoewel ik weet dat jullie integere mensen zijn: zouden jullie deze berichten niet per app willen verspreiden . Ik heb geen geheimen en ik vraag jullie ook niet om de info geheim te houden, maar vind het wel prettig als ik zelf weet waar de appjes terecht komen. Just saying!
Stel dat je na deze ellenlange verhalen denkt ; ik hoor het wel en heb geen zin in deze overkill aan info, verwijder jezelf dan even uit de groep. Ik voel me daar niet beledigd of anderszins iets door. En kort van stof gaat het voorlopig niet zijn.
Het goeie nieuws is: wij gaan gewoon op vakantie , met misschien hier en daar een uitstapje naar Geldrop, maar daar doen we het voor. 🍸🍺🏊♀️☀️
Dankjewel voor alle liefde en steun, dat doet ons goed ❤️
22-4-2026
Om maar eens met vandaag te beginnen: de MRI stond op het programma.
Ik had er nog nooit een gehad , wel een ct – scan. Dus ik was wat huiverig vooraf. Want ik dacht dat het toch wat claustrofobisch zou aanvoelen …😬
Maar het viel me 100% mee. De contrastvloeistof voelde raar, maar niet meer dan dat .
Alleen de geluiden in het apparaat zijn erg hard en zelfs met oordoppen en koptelefoon op/in , was dat het meest vervelende .
20 minuten duurde de scan . Al met al was het zo gebeurd en vond ik het meevallen. Maar ik had wel 2 slapende armen 😴
Duimen jullie voor ons dat de uitslag morgen blijft hoe die was … dat zou mooi zijn.
Morgen om 14.30 uur hebben we een afspraak voor de uitslag en om het behandelplan te bespreken . 🍀🍀🍀
Oh ja, die chocomelk met slagroom had ik verdiend vond ik zelf 😜
